Konsensus ekspertów w sprawie zastosowania HIFU w estetyce przeciwstarzeniowej twarzy i szyi (wydanie 2025)

Technologia mikroskoncentrowanego ultradźwięku (MFU) jest stosowana przede wszystkim w zabiegach napinających i liftingujących skórę. Jednak obecnie na rynku dostępna jest szeroka gama urządzeń MFU, charakteryzujących się znacznymi różnicami w trybach i parametrach przetwornika. Brak ujednoliconych standardów działania doprowadził do częstych zdarzeń niepożądanych, takich jak miejscowy obrzęk. Aby ujednolicić zastosowanie technologii MFU, Oddział Przeciwstarzeniowy Chińskiego Stowarzyszenia Chirurgii Plastycznej i Estetycznej zorganizował i sformułował „Konsensus ekspertów w sprawie zastosowania ultradźwięków mikroskoncentrowanych w estetyce przeciwstarzeniowej twarzy i szyi,” który został oficjalnie wydany w 2025 r. Konsensus ten kompleksowo standaryzuje zastosowanie technologii MFU, wskazania, przeciwwskazania, powikłania, środki ostrożności i postępowanie okołooperacyjne.

---

1. Mechanizm działania technologii ultrasonografii mikroskoncentrowanej

Mikroskoncentrowane ultradźwięki dostarczają energię akustyczną do określonych obszarów skóry właściwej i tkanki podskórnej (takich jak warstwa skóry i powierzchowny układ mięśniowo-ścięgnisty, SMAS), tworząc ultradźwiękowe punkty mikroogniskowe. Poprzez intensywne wibracje plazmidów i dodatnie i ujemne zmiany ciśnienia, wytwarza kawitację i efekty termiczne. Efekty te wywołują kilka reakcji biologicznych, w tym:

1. Zwiększona aktywność tkanki pod wpływem efektów nietermicznych.
2. Zwiększona aktywność tkanki pod wpływem efektów termicznych bez denaturacji tkanki.
3. Denaturacja termiczna tkanek prowadząca do koagulacji.
4. Efekty rozpuszczania termicznego.
5. Efekty kawitacyjne.
6. Inne efekty, takie jak promowanie przezskórnego dostarczania leków oraz przyspieszanie metabolizmu i wchłaniania egzogennych materiałów wypełniających.

W obszarze docelowym temperatura punktu mikroogniska wzrasta do określonego progu, powodując miejscową koagulację termiczną i kawitację w tkance podskórnej. To zlokalizowane mikrouszkodzenie wywołuje natychmiastowy efekt skurczu tkanki oraz aktywuje mechanizmy regeneracji kolagenu i naprawy tkanek, sprzyjając długotrwałemu liftingowi i naprężeniu wiotkiej skóry.

---

2. Charakterystyka i klasyfikacja technologii MFU i przetworników

2.1 Charakterystyka technologii MFU:

• Zakres częstotliwości: 4–10 MHz
• Głębokość ogniskowej: 1,5–4,5 mm
• Rozmiar punktu koagulacji termicznej: średnica mniejsza niż 1 mm
• Tryby leczenia: liniowy, planarny i warstwowy

2.2 Klasyfikacja mikroskoncentrowanych przetworników ultradźwiękowych:

2.2.1 Klasyfikacja głowic zabiegowych:

Tryb liniowego ustawiania ostrości (tryb normalny):

• Sterowanie fazowe jednorzędowych i wielorzędowych elementów piezoelektrycznych (PZT).
• Energia skupia się w liniowym paśmie koagulacji termicznej o dużej gęstości (szerokość 1–2 mm).
• Liniowa opaska termokoagulacyjna umożliwia precyzyjną przebudowę tkanek.

Tryb planarnego ustawiania ostrości (Ultraboost lub tryb punktowy):

• Układ pierścieniowy lub dwuwymiarowa modulacja fazowa.
• Energia dyfunduje do eliptycznej strefy ogniskowej o średnicy 5–8 mm (głębokość dyfuzji termicznej 0,5–2 mm).
• Zapewnia równomierne ogrzewanie skóry właściwej lub powierzchniowej warstwy tłuszczu.

2.2.1 Klasyfikacja głowic zabiegowych:

2D HIFU, 4D HIFU i 7D HIFU strzelają punktowo w jednej linii lub w wielu liniach.

MPT (ultradźwięki w technologii mikroimpulsów) to ulepszona wersja urządzenia Ultraformer UF3 z nową konstrukcją i zaawansowanym dostarczaniem energii. Zapewnia gęstszą, szybszą i stabilniejszą energię ultradźwiękową, która wnika głęboko w warstwę SMAS, co skutkuje krótszym czasem zabiegu i trwalszymi efektami.

Trzy tryby uwalniania energii:

1. DOT (konwencjonalny): Dostarcza energię w precyzyjnych punktach, podobnie jak UF3.
2. LINIOWY (tryb MP): Uwalnia energię w gęsty, stabilny wzór liniowy dla lepszego krycia.
3. RUCH KOŁOWY: Łączy tryb punktowy i liniowy w okrągły wzór, aby odżywić powierzchnię skóry i zwiększyć jej blask.

3. Trzy oznaki starzenia się twarzy i ich charakterystyka

Objawia się głównie utratą objętości, zmianami w naskórku, zmniejszeniem elastyczności, zwiększoną wiotkością skóry i przemieszczeniem tkanek.

4 Wskazania i przeciwwskazania do terapii ultradźwiękami mikroogniskowanymi

4.1 Wskazania:

Skóra twarzy i szyi oraz owal twarzy wymagają ujędrnienia i poprawy.
Usuwanie zmarszczek i lifting skóry twarzy i szyi o odpowiedniej objętości i elastyczności tkanki, eliminujące oznaki starzenia, zmarszczki oraz łagodną do umiarkowanej wiotkość skóry.

4.2 Bezwzględne przeciwwskazania:

① Pacjenci z aktywnym zakażeniem wirusem opryszczki pospolitej w obszarze leczenia;
② Pacjenci z bardzo wrażliwą skórą twarzy;
③ Pacjenci z aktywnymi schorzeniami dermatologicznymi wykazującymi zjawisko Koebnera;
④ Pacjenci z niezagojonymi ranami w obszarze leczenia lub chorobami ogólnoustrojowymi lub miejscowymi chorobami zakaźnymi skóry, które mogą utrudniać gojenie;
⑤ Kobiety w ciąży lub karmiące piersią;
⑥ Pacjenci cierpiący na choroby psychiczne lub osoby z nierealistycznymi oczekiwaniami co do wyników leczenia;
⑦ Pacjenci z ciężkimi chorobami ogólnoustrojowymi;
⑧ Inne przeciwwskazania określone przez lekarza.

4.3 Przeciwwskazania względne:

① Miejscowe obszary z metalowymi implantami w obszarze zabiegu;
② Miejscowe obszary z ciężkim lub torbielowatym trądzikiem;
③ Pacjenci ze znaczną otyłością, znacznymi wahaniami masy ciała lub BMI powyżej 30 kg/m² wymagający leczenia;
④ Pacjenci z silnie zwiotczałą skórą twarzy i nadmiernymi zmarszczkami lub fałdami twarzy;
⑤ Pacjenci z nadmiernym fotostarzeniem;
⑥ Pacjenci z ciężkim zwyrodnieniem tkanki elastycznej lub porażeniem twarzy;
⑦ Pacjenci z keloidami lub skłonnością do powstawania keloidów;
⑧ Pacjenci stale stosujący kortykosteroidy o działaniu ogólnoustrojowym lub otrzymujący terapię immunosupresyjną;
⑨ Pacjenci, którzy przyjmowali leki psychiatryczne, warfarynę lub heparynę w ciągu ostatnich dwóch tygodni;
⑩ Pacjenci z rozrusznikami serca lub wszczepionymi defibrylatorami powinni zachować ostrożność.

5 Ocena i przygotowanie przed leczeniem

5.1 Ocena przed obróbką:

Ocena pierwotna obejmuje ocenę owalu twarzy i szyi, objętości i morfologii tkanki podskórnej, stopnia wiotkości i zwiotczenia skóry, rozległości i przyczyny zlokalizowanych zagłębień (czy to na skutek całkowitej utraty objętości, zwiotczenia tkanki, czy naciągnięcia więzadeł itp.), a także obecności implantów dentystycznych, metalowych urządzeń mocujących w kości lub głęboko osadzonych ciał obcych (w tym materiałów wstrzykniętych) itp.

5.2 Przygotowanie do obróbki wstępnej:

1. Podpisz formularz świadomej zgody

2. Oczyść i oczyść twarz

3. Rób zdjęcia

• Widok z przodu
• Widoki z lewej i prawej strony pod kątem 45°
• Widok z boku 90°

4. Przygotuj zapasy

• Produkty do oczyszczania i dezynfekcji skóry
• Markery, linijki, środki klejące itp.

5. Użyj płyty akrylowej, aby dostosować sprzęt

6. Zaznacz i narysuj linie na wybranych obszarach twarzy

6.1 Oznaczenie obszaru zabiegowego

Oznaczenie obszarów zabiegowych

1. Obszar szyi i okołooczodołowy

• Od kąta żuchwy narysuj linię 1,5 cm poniżej brzegu żuchwy (jako wewnętrzny pierścień zabiegu)
• Pierścień zewnętrzny wyznacza margines bezpieczeństwa obszaru zabiegowego (około 2,5 cm)
• Zaznacz pierścień wewnętrzny (mały obszar) i pierścień zewnętrzny (duży obszar) odpowiednimi granicami obróbki

2. Obszar twarzy

• Zaznacz linię w odległości 1,5 cm wokół spoidła ustnego i przed tragusem
• Od podstawy nosa do linii regionu podnosowego
• Od spoidła ustnego rozciągnij się na odległość 1,5 cm do linii płatka ucha
• Linie na marginesie żuchwy
• Margines obszaru bezpieczeństwa, oznaczony 2,5 cm poza obszarem zabiegu

3. Obszar podbródkowy

• Narysuj linię poniżej brody, rozciągającą się 1,5 cm poniżej krawędzi żuchwy
• Od obszaru podbródkowego do środka żuchwy zaznacz linię podbródkową
• Od chrząstki tarczowatej do dolnej krawędzi brody zaznacz linię podbródkową
• Obszar zabiegu definiowany jest jako obszar pomiędzy pierwszą i drugą linią

4. Obszar szyi

• Zaznacz drugą linię poniżej dolnej krawędzi podbródka
• Granica wewnętrzna: przednia granica mięśnia mostkowo-obojczykowo-sutkowego
• Granica zewnętrzna: tylna granica mięśnia mostkowo-obojczykowo-sutkowego, wyznaczająca boczną linię szyi

6.2 Oznaczenie obszarów zabronionych zabiegów:

① Orbita kostna, obejmująca górną powiekę i okolicę gałki ocznej.
② Przednia linia środkowa szyi, od poniżej chrząstki pierścieniowatej do powyżej wcięcia mostka, w obrębie bocznych krawędzi tchawicy (szczególnie omijając jabłko Adama, struny głosowe i okolice tarczycy).
③ Obszary o gęstym rozmieszczeniu nerwów, takie jak otwór podoczodołowy, otwór bródkowy, otwór lub wcięcie nadoczodołowe, nerw uszny większy poniżej ucha i obszar nerwu trójdzielnego przed uchem.
④ Szerokość palca (1,5 cm) na zewnątrz od przodu ucha i szerokość palca do wewnątrz od kącika ust.
⑤ Przygnębione obszary twarzy, takie jak zagłębienie policzka i obszary depresji skroniowej.
⑥ Dolna krawędź kości żuchwy.

6.3 Parametry referencyjne leczenia:

Standardy postępowania leczniczego

Użycie rękojeści leczniczej

• Tryb głowicy nożowej o tej samej głębokości jest skuteczniejszy niż tryb głowicy armatniej.
  • Głowica zabiegowa 4,5 mm
    • Nadaje się do: Głębokiego leczenia okolicy policzków z grubszą tkanką i poniżej krawędzi żuchwy.
    • Nie nadaje się do: Wokół oczu, czoła, poniżej górnej krawędzi tarczycy, skroni i obszarów z wyraźnymi zagłębieniami łuku jarzmowego.
  • Głowica zabiegowa o średnicy 1,5 mm
    • Nadaje się do: Obszarów czoła, twarzy i szyi z wyjątkiem stref zabronionych.
  • Głowica zabiegowa 2,0 mm
  • Głowica zabiegowa 3,0 mm
    • Wybór zależy od otłuszczenia lub szczupłości twarzy pacjenta i lokalnej grubości tkanki.

Proces leczenia

• Górna jedna trzecia twarzy
  • Czoło, okolica nadoczodołowa, kąt boczny, okolica podoczodołowa.
    • Głowica zabiegowa: 2,0 mm lub dodaj 1,5 mm.
    • Poziom energii: Poziom średni lub nieco niższy.
    • Głowica zabiegowa 1,5 mm powinna być 1–2 poziomy niżej niż głowica 2,0 mm.
    • Linie zabiegowe: 30–50 linii na stronę na każdą głowicę zabiegową.
    • Strzały: Głowica armaty wystrzeliwuje 150–200 linii na stronę.
• Środkowa i dolna część twarzy, okolice policzków
  • Głowica zabiegowa: Można stosować głowice o średnicy 1,5–4,5 mm (z wyjątkiem obszarów zabronionych i szczególnie szczupłych pacjentów).
  • Ustawienie energii:
    • Głowice 4,5 mm i 3,0 mm: energia w górnej granicy lub 1–2 poziomy poniżej górnej granicy.
    • Głowice 2,0 mm i 1,5 mm: 1–3 poziomy poniżej średniego poziomu energii.
  • Linie zabiegowe (na połowę twarzy):
    • Głowica 4,5 mm: 100–200 linii.
    • Głowica 3,0 mm: 100–200 linii.
    • Głowica 2,0 mm: 50–100 linii.
    • Głowica 1,5 mm: 50–100 linii.
  • Strzały: 200–400 linii na głowicę armaty na stronę.
• Obszar szyi
  • Głowica zabiegowa: głowice 1,5–2,0 mm.
  • Ustawienie energii:
    • Parametry głowicy 2,0 mm: w zakresie dolno-środkowym 20–50 linii na stronę.
    • Parametry głowicy 1,5mm: jeszcze niższa energia, 20–50 linii na stronę.
  • Strzały: 700–800 linii na stronę.

7. Kluczowe techniki operacyjne ultrasonografii mikroskoncentrowanej i protokoły naukowego zarządzania okołooperacyjnego

7.1 Zasady ogólne i kluczowe punkty:

Zasady leczenia

Zabronione leczenie

• Struny głosowe i okolice tarczycy.

Unikaj zabiegów wysokoenergetycznych z użyciem głowic zabiegowych o średnicy 3,0 mm lub głębszej w obszarach o skoncentrowanych gałęziach nerwowych

• Otwór podoczodołowy, otwór jarzmowy, wcięcie nadoczodołowe, obszar nerwu trójdzielnego przed uchem i obszar nerwu usznego wielkiego.

Obszarów z wyraźnymi lokalnymi wgłębieniami nie należy leczyć głowicami zabiegowymi o średnicy 3,0 mm lub głębszej.

Leczenie kombinowane z głowicami nabojowymi i kulowymi

• W przypadku obszarów z grubym lub nieporęcznym tłuszczem podskórnym:
  • Najpierw użyj głowicy zabiegowej 4,5 mm, a następnie głowicy 3,0 mm do redukcji tkanki tłuszczowej i napinania.
  • Następnie do dalszego leczenia użyj głowic zabiegowych 2,0 mm i 1,5 mm.
• W przypadku obszarów o wiotkiej i zwiotczałej tkance, ale niezbyt obszernych:
  • Używaj głowic 3,0 mm, 2,0 mm i 1,5 mm, koncentrując się na redukcji tkanki tłuszczowej.
• W przypadku obszarów o cienkiej skórze:
  • Używaj głowic zabiegowych 2,0 mm i 1,5 mm.
  • Unikaj stosowania głowic zabiegowych o średnicy 3,0 mm lub większej.
• W przypadku obszarów o znacznej objętości i zwiotczeniu:
  • Zwiększ energię lub liczbę strzałów zabiegowych dla głowic 4,5 mm i 3,0 mm.

Łączone stosowanie z lekami

• Przed zastosowaniem środka sprzęgającego należy wprowadzić lek, który ma zostać podany.
• Po zakończeniu konwencjonalnego leczenia użyj główki pocisku o niskiej energii i leku w celu lepszego dostarczania.

Sekwencja leczenia

• Od warstw głębokich do powierzchniowych, od dołu do góry i od zewnątrz do wewnątrz.

Trzymaj sondę w bliskim kontakcie ze skórą i pracuj w sposób uporządkowany, liniowy.

Nie odrywaj sondy od skóry przed zakończeniem linii zabiegowej.

W obszarach o znacznej wiotkości skóry przed zabiegiem należy unieść i zmienić położenie skóry.

Obszary poddane wstępnemu zabiegowi można odpowiednio cofnąć, aby wzmocnić efekt.

Kluczowe punkty operacyjne

• Leczenie głowicy kasetowej: Podczas emisji energii głowica zabiegowa powinna być nieruchoma i nieruchoma (zasada „stała i stabilna”).
• Leczenie głowy kulą: Postępuj zgodnie z zasadą „poruszaj się, a nie nieruchomo”, zaczynając powoli, a następnie przyspieszając.

W przypadku głowicy zabiegowej 4,5 mm należy wywierać delikatny nacisk, tak aby powierzchnia zabiegowa zrównała się ze skórą. Unikaj nadmiernego nacisku.

• Szczególnie w przypadku szczupłych klientów należy zachować ostrożność w obszarach o cienkiej tkance podskórnej, takich jak okolice szczęki, otwór podoczodołowy i okolice wyrostków zębodołowych.

Poziom energii dla głowic zabiegowych 1,5 mm i 2,0 mm nie powinien być zbyt wysoki, a uchwyt zabiegowy musi być mocno dociśnięty, aby zapewnić pełny kontakt głowicy zabiegowej ze skórą.

7.2 Plan postępowania w okresie okołoleczniczym

7.2.1 Obszary leczenia:

Unikaj bezpośredniego leczenia nad brzegami kości. Jeśli podczas leczenia głębokowarstwowego pacjent odczuje drętwienie lub nadmierny ból, należy natychmiast przerwać leczenie w tym obszarze i uważnie monitorować, aby uniknąć uszkodzenia nerwów lub oparzeń skóry.

7.2.2 Zarządzanie komunikacją i komfortem:

① Utrzymuj interaktywną komunikację z pacjentem, pytając o wszelkie odczucia bólu lub dyskomfortu;
② Poinformuj pacjenta z wyprzedzeniem o możliwości wystąpienia bolesności, obrzęku lub mrowienia;
③ Dostosuj poziom energii w oparciu o opinie pacjenta, aby zmniejszyć ból i dyskomfort;
④ W przypadku pacjentów, którzy nie tolerują bólu, należy rozważyć podanie doustnego leku przeciwbólowego na 30 minut przed zabiegiem.

7.2.3 Standardy oceny wyników leczenia:

Rób standardowe zdjęcia przed i po zabiegu w ramach rutynowej praktyki. W razie potrzeby do oceny użyj skali zmarszczek Fitzpatricka lub analizy obrazowej VISIA.

Czas interwałowy

Głowice zabiegowe 3,0 mm i 4,5 mm

• Napinające i przeciwstarzeniowe: Leczenie raz w roku
• Niska energia, mniej zdjęć zabiegowych: Leczenie raz na 4 do 6 miesięcy

Głowice zabiegowe 1,5 mm i 2,0 mm

• Co 2 do 3 miesięcy: Raz
• Jakość skóry, poprawa porów i leczenie podtrzymujące: Raz na 4 do 5 tygodni

7.2 Plan postępowania w okresie okołoleczniczym

7.2.1 Obszar leczenia:

Unikaj bezpośredniego leczenia wzdłuż grzbietów kostnych. Jeśli pacjent odczuwa drętwienie lub nadmierny ból podczas operacji głębokowarstwowych, należy natychmiast przerwać leczenie w tym obszarze i uważnie monitorować, aby zapobiec uszkodzeniu nerwów i oparzeniom skóry.

7.2.2 Zarządzanie komunikacją i komfortem:

① Utrzymuj aktywną komunikację z pacjentem, pytając o odczucia bolesności lub dyskomfortu;
② Poinformuj pacjenta z wyprzedzeniem o możliwym odczuciu bolesności, obrzęku lub mrowienia;
③ Dostosuj ustawienia energii w oparciu o uwagi pacjenta, aby zmniejszyć ból i dyskomfort;
④ W przypadku pacjentów o niskiej tolerancji bólu należy rozważyć doustne podanie leku przeciwbólowego na 30 minut przed zabiegiem.

7.2.3 Kryteria oceny skuteczności leczenia:

Wykonaj standaryzowaną fotografię przed i po leczeniu. Jeśli to konieczne, dokonaj oceny za pomocą skali zmarszczek Fitzpatricka lub analizy obrazowej VISIA.

7.3 Czas przerwy w leczeniu

Odstęp pomiędzy zabiegami powinien wynosić co najmniej 3 do 6 miesięcy, w zależności od stanu pacjenta i stopnia wygojenia się skóry.

7.4 Codzienna pielęgnacja po zabiegu:

Stosuj medyczne zimne okłady, aby nawilżyć i naprawić skórę. Stosuj ścisłą fizyczną ochronę przeciwsłoneczną. Unikaj środowisk o wysokiej temperaturze w ciągu 48 godzin. Powstrzymaj się od stosowania produktów zawierających kwas retinowy lub kwasy owocowe.

8.1 Ogólne komplikacje:

Ogólne powikłania leczenia ultradźwiękami mikroskoncentrowanymi obejmują przejściowy rumień (zaczerwienienie), lekki obrzęk, łagodną do umiarkowanej tkliwość lub bolesność oraz przejściowe miejscowe drętwienie. Objawy te zwykle ustępują samoistnie w ciągu kilku godzin do kilku dni po leczeniu.

Ogólne komplikacje

• Zaczerwienienie i obrzęk skóry
  • Objawy: Łagodny i przejściowy
  • Czas regeneracji: Zwykle ustępuje w ciągu 2 do 7 dni
  • Leczenie: Zewnętrzna aplikacja maski naprawczej raz dziennie
• Siniaki i zmiany pigmentacji skóry
  • Objawy: Przejściowe
  • Leczenie: Zabiegi przeciwpigmentacyjne
• Ból mięśnia żwacza lub szczęki
  • Objawy: Ogólnie przemijające
  • Czas trwania: Zwykle 2 do 3 dni; w ciężkich przypadkach do 7–10 dni
  • Leczenie: Ogólnie rzecz biorąc, nie jest wymagane żadne specjalne leczenie
• Ból neuropatyczny, drętwienie szczęki itp.

Poważne komplikacje

• Miejscowe oparzenia
  • Środki zapobiegawcze: Przed zabiegiem przygotuj okłady z lodu i uważnie monitoruj podczas zabiegu. Jeżeli na skórze pojawią się grudki, pęcherzyki lub linijne uniesienia, należy natychmiast przerwać leczenie i zastosować miejscowe zimne okłady.
  • Środki lecznicze: Stosuj maści kortykosteroidowe lub preparaty na oparzenia.
• Uszkodzenie nerwu
  • Środki zapobiegawcze: Kontroluj poziom energii i utrzymuj standardowe działanie, aby uniknąć uszkodzenia nerwów.
  • Środki lecznicze: Stosuj witaminę B12, kortykosteroidy i środki neurotroficzne.
• Uraz oka
  • Środki zapobiegawcze: Połóż nacisk na ustandaryzowane działanie i skoncentruj się na zapobieganiu, aby uniknąć obrażeń oczu.

Działania te mają na celu zmniejszenie ryzyka wystąpienia poważnych skutków ubocznych w trakcie leczenia oraz zapewnienie bezpieczeństwa i skuteczności zabiegu.

Konsensus ma wyłącznie charakter informacyjny. W rzeczywistych zastosowaniach klinicznych, szczególnie w odniesieniu do ustawień energii i parametrów, należy dokonać spersonalizowanych korekt w oparciu o specyficzny stan pacjenta i markę używanego sprzętu.